زمینه و هدف: سیاه سرفه یک بیماری تنفسی بسیار مسری است که می تواند باعث سرفه مزمن شود. این بیماری قادر است افراد را در تمامی سنین درگیر کند. علیرغم واکسینانسیون دوران کودکی، افراد بالغ یا اصلا نسبت به این بیماری مصونیت ندارند یا ایمنی آنها بسیار کم شده است. این مطالعه با هدف بررسی فراوانی سیاه سرفه در بالغینی که سرفه طولانی مدت داشته اند انجام شد.روش بررسی: با طراحی یک مطالعه توصیفی- مقطعی، بالغینی که بیش از دو هفته سرفه داشته و بیماری که توجیه کننده سرفه باشد نداشتند، وارد مطالعه شدند. تشخیص بر اساس جواب نمونه سواب ته حلق که سریعا به محیط کشت Bordet-Gengou منتقل می شد، بود. نتایج توسط SPSS با آزمون های t و مجذور کای مورد بررسی آماری قرار گرفتند.یافته ها: تعداد 123 بیمار [57 (46.3 درصد) مرد و 66 (53.7 درصد) زن] با میانگین سنی 41.4±17.7 سال و طول مدت سرفه 22.6±14.6 روز، وارد مطالعه شدند. نود و پنج نفر (77.2 درصد) سابقه واکسیناسیون داشتند. بیست و سه (18.7 درصد) بیمار [8 (6.5 درصد) زن و 15 (12.2 درصد) مرد] کشت نمونه ته حلق مثبت داشتند.نتیجه گیری: سیاه سرفه در 23 نفر (18.7 درصد) با کشت، به اثبات رسید. توصیه می شود پزشکان در برخورد با بالغین دچار سرفه های بیشتر از 2 هفته، سیاه سرفه را نیز مورد توجه قرار دهند و توجه به اینکه این گروه سنی منبع انتقال عفونت به نوزادان هستند، واکسیناسیون گسترده بالغین با واکسن بدون سلول مورد توجه برنامه ریزان سلامت جامعه قرار گیرد.

سیاه سرفه یک بیماری عفونی شدید تنفسی تهدیدکننده زندگی است که توسط باکتری گرم منفی بوردتلا پرتوسیس ایجادشده و به دو نوع تیپیک و آتیپیک دسته بندی می شود. با وجود پوشش نسبتاً بالای واکسن، این بیماری در سال های اخیر به صورت دوره ای بازپدید شده است. در سیاه سرفه تیپیک، بیمار برونشیولیت طول کشیده به همراه لنفوسیتوز یا دم صدادار بعد از سرفه(Whoop) دارد. فرم آتیپیک معمولاً در شیرخواران کوچک رخ می دهد که ممکن است بدون Whoop باشد و در این بیماران به دنبال سرفه، استفراغ به وجود می آید. شدت بیماری می تواند از خفیف تا شدید باشد. تشخیص بالینی در این بیماران به سبب مواجهه با والدین و یا بالغینی که سیاه سرفه یا سرفه های مزمن دارند داده می-شود. دوره کمون این بیماری 10-7 روز با محدوده 21-3 روز بوده و به سه مرحله کاتارال، حمله و نقاهت تقسیم می شود. سیاه سرفه در هر بیماری که با شکایت غالب سرفه های حمله ای مراجعه می کند باید حدس زده شود به ویژه اگر بدون تب، بی حالی یا درد عضله، اگزانتم یا انانتم، گلودرد، گرفتگی و خشونت صدا، تاکی پنه، خس خس و رال باشد. شیرخواران زیر 3 ماه که مشکوک به سیاه سرفه هستند معمولاً به بیمارستان ارجاع داده می شوند. همچنین شیرخواران 6-3 ماهه با حمله شدید و سایر کودکان در صورت وجود عوارض قابل توجه باید به بیمارستان ارجاع داده شوند. برای درمان بیماری ماکرولیدها تجویز شده وآزیترومایسین برای نوزادان انتخابی است. بیمار تا 5 روز بعد از شروع درمان و در صورت عدم درمان، باید تا 21 روز باید ایزوله قطرات تنفسی شود. عوارض سیاه سرفه در شیرخواران کوچک تر شایع ترند بخصوص آپنه. هرچند واکسیناسیون3 دوز اول تا 6 ماهگی در اغلب کشورها رایج است ولی در مجموع برنامه دوزهای یادآور در کشورهای مختلف با توجه به انواع واکسن بدون سلول، تفاوت دارد.

سابقه و هدف: سرفه های شدید، مزاحم و طولانی مدت در مبتلایان به سیاه سرفه سبب اختلال در فعالیت روزانه آنان و یا والدین مبتلایان می گردد. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اثر ترامادول در تسکین سرفه و شدت بیماری در بیماران مبتلا به بیماری سیاه سرفه بود.مواد و روش ها: 60 نفر از افراد بالغ 15 تا 35 ساله با تشخیص بیماری سیاه سرفه بر اساس راهنمای تشخیصیWHO  و CDC مورد مطالعه قرار گرفتند. بر اساس شدت علائم بالینی، بیماران به دو دسته شدید و متوسط تقسیم شدند. بیماران در گروه مورد تحت درمان با آزیترومایسین و ستریزین و ترامادول قرار گرفته ولی گروه شاهد فقط آزیترومایسین و ستریزین دریافت داشته اند.یافته ها: در گروه مورد 43.33 درصد مرد و 56.66 درصد زن بودند، 53.33 درصد علائم شدید و 46.67 درصد علائم متوسط داشتند. در گروه شاهد 46.66 درصد مرد و 53.33 درصد زن بوده اند که 56.66 درصد علائم شدید و 45.34 درصد علائم متوسط داشتند. پس از یک هفته درمان در گروه مورد وضعیت سرفه در 23.33 درصد شدید و 20 درصد متوسط بود (p<0.05). اما در گروه شاهد، 43.33 درصد شدید و 33.33 درصد متوسط بود (p>0.05).استنتاج: کاهش سریع تر و مناسب تر در علائم بالینی بویژه سرفه، با داروی ترامادول با دوز مناسب می تواند سبب بهبود کیفیت زندگی بیماران فوق گردد.

اهداف: هدف مطالعه حاضر بررسی ویژگی های اپیدمیولوژیک موارد سیاه سرفه گزارش شده طی سالهای 1392-1390 در ایران می باشد.روش: در این مطالعه مقطعی از داده های موجود استفاده شده است. دوره زمانی مطالعه 1390 الی 1392 بوده است. از ترشحات نازوفارنکس هر مورد مظنون جهت جداسازی بردتلا پرتوسیس با روش کشت یا PCR نمونه تهیه شد. داده ها پس از پالایش وارد نرم افزار SPSS 16 شد. آنالیز با آزمون کای دو و رگرسیون لجستیک انجام گرفت.نتایج: از 3629 مورد مظنون به سیاه سرفه گزارش شده از استانهای ایران، نتایج آزمایشگاهی %6.6 مثبت بوده است. بر اساس نتایج آزمون تک متغیره، موارد تایید شده آزمایشگاهی سیاه سرفه در زنان بیشتر از مردان (%7.3 در برابر %5.9، P=0.045)، در افراد ساکن در شهر بیشتر از روستا (%6.8 در برابر %6، P=0.195)، در افراد واکسن نگرفته بیشتر از افراد 5 نوبت واکسن دریافت کرده (%9.4 در برابر %4.2، P<0.001) و گروه سنی کمتر از دو ماه بیشتر از دیگر گروه های سنی (P<0.001) بوده است. ضمنا پس از تعدیل اثر مخدوش کنندگی، فقط سن کمتر از دو ماه در بروز موارد تایید شده آزمایشگاهی سیاه سرفه نقش داشته است (P=0.01، OR=2.45).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که سن بویژه سن کمتر از دو ماه از عوامل تعیین کننده مهم در بروز موارد سیاه سرفه تایید شده است.

اهداف: در طول دهه اخیر تغییرات بسیاری در روند بیماری سیاه سرفه اتفاق افتاده است. عفونت با Bordetella pertussis در حال حاضر بین بالغین جوان و بالغین بیشتر گزارش می شود و این افراد را به عنوان منبعی برای کودکان مستعد مطرح نموده است .روش ها: در مطالعه ای شاهد-موردی، 50 نفر از بیماران بالای 18 سال مبتلا به سرفه طول کشیده بیش از دو هفته با 50 نفر افراد گروه کنترل، از نظر ابتلا به سیاه سرفه مقایسه شدند. روش های تشخیصی به کار رفته، کشت از نازوفارنکس و تعیین تیتر IgG علیه B. pertussis به وسیله روش ELISA بود.یافته ها: تیتر آنتی بادی علیه B. pertussis در زمان مراجعه در 48% گروه آزمون مثبت بود اما در گروه کنترل 12% مثبت گزارش شد (001/0>p). در گروه آزمون، افزایش میانگین تیتر آنتی بادی بعد از دو هفته از زمان مراجعه در مقایسه با زمان مراجعه معنی دار بود (04/0=p). کشت نازوفارنکس در گروه آزمون 2% مثبت گزارش شد و در گروه شاهد همه نمونه ها منفی بودند.نتیجه گیری. ایمنی در مقابل عفونت B. pertussis برای تمام عمر نیست. به نظر می آید تا زمانی که سیاه سرفه در بالغین توسط واکسیناسیون همگانی با واکسن فارغ از سلول پیشگیری نشده است، باید در برخورد با بیمار با سابقه سرفه بیش از دو تا سه هفته، این عفونت مورد توجه قرار گیرد.

زمینه و هدف: طول دوره کشت فرمانتوری واکسن سیاه سرفه سلولی (-WCP Whole Cell Pertussis)، برکمیت و کیفیت پرتوزیس توکسین (Pertussis toxin-PTX) تولید شده این باکتری اثر گذاشته و از این طریق تاثیر به سزایی در ایمینوژنیسیتی واکسن تولیدی دارد. هدف از این تحقیق اندازه گیری میزان PTX آزاد و متصل به باکتری بوردتلا پرتوزیس با روش الایزا، جهت تعیین زمان مناسب برداشت کشت فرمانتوری بوردتلا پرتوزیس به منظور تعیین شرایط بهینه تولید واکسنWCP بود. روش بررسی: میزان آنتی ژن PTX در سه سری ساخت کشت های فرمانتوری واکسن WCP سویه 509 (A، B و C) در محیط کشت B2 و در جذب های نوری 1/0، 8/0، 1/1، 2/1، 3/1 اندازه گیری گردید. هر نمونه در سه حالت رسوب، محلول رویی و سوسپانسیون واکسنWCP در مقایسه با آنتی ژن پرتوزیس توکسین استاندارد با روش ELISA و نرم افزارExcel کمیت سنجی و مقایسه گردید. یافته ها: بر اساس آنالیز نتایج حاصل که بر مبنای تعیین حداکثر میزان آنتی ژن PTX تفسیر شده است، مدت زمان بهینه کشت فرمانتوری 350 لیتریnovo-paljas موسسه رازی برای سویه 509، 41 ساعت با حداکثرجذب نوری 2/1 تعیین گردید. نتیجه گیری: معایب فراوان روش کدورت سنجی و مزایای بسیار (کمی، کیفی و تکرار پذیری) اندازه گیری آنتی ژن PTX با روش الایزا، نوید بخش ارایه روشی مطمئن به منظور کنترل پارامتر های موثر در فرآیند تولید، کنترل حین تولید (IPQC-In Process Quality Control) و تولید بهینه و پایدار (Consistency approach) واکسن WCP می باشد.

سابقه و هدف: پس از واکسیناسیون همگانی کودکان و کاهش قابل ملاحظه بیماری سیاه سرفه در جهان، از دو دهه گذشته، مجددا موارد بروز بیماری به خصوص در شیرخواران جوان افزایش یافت. منبع عمده ذخیره و انتقال عفونت به شیرخوار، مادر و اطرافیان نزدیک کودک در محیط خانواده می باشند. هدف مطالعه حاضر بررسی شیوع ایمنی سیاه سرفه و سنجش توان ایمنی زایی دوز یادآور واکسن سیاه سرفه نوع بالغین در خانم های سنین باروری که احتمال حامله شدن آنان در آینده نزدیک بوده، و همچنین تعیین میزان پایداری ایمنی حاصله یک سال پس از واکسیناسیون آنان می باشد.مواد و روش ها: به تعداد 114 نفر از زنان 35-18 ساله سالم، بدون ممنوعیت دریافت واکسن سه گانه دیفتری - کزاز - سیاه سرفه و احتمال باردار شدن در آینده نزدیک، یک دوز واکسن حاوی سیاه سرفه نوع بالغین تزریق گردید. نمونه خون قبل از واکسیناسیون، 4 هفته بعد و یک سال بعد برای سنجش وضعیت ایمنی و تعیین میانگین تیتر آنتی بادی آنان تهیه گردید. غلظت آنتی بادی IgG ضد سیاه سرفه در نمونه های سرمی با روش الیزای کمی اندازه گیری شدند. تیتر آنتی بادی بیش از 150 واحد در میلی لیتر در نمونه های قبل از واکسیناسیون به عنوان عفونت اخیر سیاه سرفه قلمداد گردید. یافته های قبل و بعد از واکسیناسیون با روش Paired t-test مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند (p<%5) معنی دار تلقی گردید.یافته ها: میران شیوع سرمی و میانگین تیتر آنتی بادی ضد سیاه سرفه در قبل از واکسیناسیون به ترتیب 69.3 درصد و (انحراف معیار 38.46) 68.19 واحد در میلی لیتر بوده است. 4 هفته پس از واکسیناسیون نسبت افراد ایمن و میانگین تیتر آنتی بادی آنان به طور معنی داری افزایش یافته و به 93.8 درصد و انحراف معیار 70.3، 152.82 واحد در میلی لیتر رسید. یک سال پس از واکسیناسیون همچنان نسبت افراد و میانگین تیتر آنتی بادی نسبت به قبل از واکسیناسیون به طور معنی داری بالاتر و بیشتر باقی مانده است 82.4 درصد انحراف معیار 46.75، 107.00 حدود 3.5 درصد زنان عفونت اخیر سرولوژیکی داشتند.استنتاج: واکسیناسیون یادآور واکسن سیاه سرفه نوع بالغین در زنان سنین باروری بی خطر و بسیار ایمنی زا بوده است. آنتی بادی تولیدی با غلظت مناسب برای بیش از یک سال حفظ گردید. با توجه به یافته ها و مرور مطالعات دیگر واکسیناسیون هدفمند زنان در قبل از بارداری می تواند به عنوان یک روش حفاظت شیرخواران جوان مطرح باشد. پیگیری طولانی تر با نمونه بیش تر توصیه می شود.

پرتوسیس توکسین مهمترین عامل ویرولانس باکتری Bordetella pertussis است که از نوع اگزوتوکسین های پروتئینی AB5 می باشد و آنتی ژن محوری درساخت واکسن های غیر سلولی سیاه سرفه است. به دلیل ملاحظات اقتصادی روشهای تخلیص پرتوسیس توکسین بطور کامل منتشر نشده است. هدف از این تحقیق، راه اندازی و اصلاح روش تخلیص پرتوسیس توکسین از مایع رویی کشت باکتری و زیست سنجی آن توسط آزمون CHO-cell بود. سویه واکسینال 509 B. pertussis و سلول CHO از موسسه رازی تهیه گردید. کشت باکتری در فرمانتور 300 لیتری در دمای 35 درجه سانتیگراد و در محیط B2 به مدت 44 ساعت صورت پذیرفت. سپس مایع رویی جدا سازی گردیده و به ترتیب با فیلتر 45/0 میکرومتر تصفیه گردید و سپس با دستگاه اولترافیلتراسیون (cut off 10 kDa) تغلیظ شد. تخلیص توکسین توسط کروماتوگرافی میل ترکیبی با فتوئین سفاروز انجام گردید. پس از اعمال توکسین تخلیص شده بر منولایر سلولی CHO، فرایند خوشه ای شدن سلول ها از ساعت نخست پدیدار گردید و در مشاهدات ساعت دوازدهم به بعد متوقف شد. میزان توکسین تخلیص شده IU/ml 43/0 ± 53/2 محاسبه گردید. طی تولید واکسن های سلولی، پس از جدا سازی جرم سلولی، فاز مایع دور ریخته می شود، حال آنکه نتایج بررسی حاضر نشان داد این فاز محتوی مقادیر قابل توجه توکسین می باشد. با توجه به آنکه استحصال پرتوسیس توکسین، رکن اصلی در توسعه و ساخت واکسن های نوین غیر سلولی است لذا تحقیقات تکمیلی در خصوص استفاده از سایر سویه ها و بررسی شرایط مختلف کشت باکتری پیشنهاد می شود.